Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 168 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], którą to decyzją odmówił uwzględnienia skargi Z. C. w przedmiocie udostępnienia jego danych osobowych przez P. S.A. z siedzibą w W. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Z. C. zarzucił P. S.A., że opinia rzeczoznawcy wykonana na zlecenie P. S.A. dotycząca zawilgocenia ścian jego mieszkania, została przekazana Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. Skarżący twierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wykorzystał tę opinię, zawierającą jego dane osobowe, nie sporządzając własnej ekspertyzy.
GIODO ustalił, że na zlecenie P. S.A. została wykonana opinia techniczna dotycząca zawilgocenia ścian mieszkania skarżącego położonego w [...]. Opinia ta została sporządzona w związku ze zgłoszonym przez skarżącego roszczeniem z tytułu umowy ubezpieczenia zawartej z P. Jednocześnie organ ustalił, że opinia ta nie została przekazana przez P. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R., a dla potrzeb prowadzonego przez PINB postępowania wykorzystano ekspertyzę sporządzoną na zlecenie Wspólnoty Mieszkaniowej w [...]. W dalszej części uzasadnienia organ podał, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność przekazania opinii przez P. PINB i w tej sytuacji organ uznał za wiarygodne ich wyjaśnienia. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił też, iż stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, jedynie w przypadku naruszenia przepisów tej ustawy, Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w szczególności nieudostępnienia danych osobowych (pkt 2).
Uzasadniając odmowę uwzględnienia wniosku GIODO stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowody nie wskazuje na fakt przetwarzania danych osobowych skarżącego dlatego też brak było podstaw do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu zgodnego z prawem.
We wniosku do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Z. C. nie zgodził się ze stanowiskiem organu i stwierdził, że o przekazaniu opinii przez P. S.A. świadczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a mianowicie wezwanie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w charakterze świadka autora opinii H. P. Skarżący twierdził, że nie mogła zostać sporządzona ekspertyza (na zlecenie wspólnoty) przez H. C., albowiem w dniu jej sporządzenia w jego mieszkaniu nie było nikogo z domowników. Na koniec skonstatował, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w R. swoimi wyjaśnieniami wprowadził w błąd Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
W piśmie uzupełniającym z dnia [...] kwietnia 2007 r. skarżący stwierdził, że w dniu, kiedy na zlecenie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w R. miała być rzekomo przeprowadzona ekspertyza nie był obecny w mieszkaniu.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję – powołując się na dotychczasową argumentację.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Z. C. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i zarzucił, że została ona wydana jedynie na podstawie złożonych oświadczeń obu zainteresowanych podmiotów. Podniósł, że nie zbadano np. protokołu przesłuchania rzeczoznawcy P. S.A. w postępowaniu przed PINB.
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.
W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2007 r. skarżący dodatkowo zarzucił, że rzeczoznawca P. S.A. był przesłuchiwany przez PINB w charakterze świadka na okoliczność stanu lokalu skarżącego i w tej sytuacji mógł przekazać jego dane osobowe, nawet nie przekazując fizycznie ekspertyzy. W tej sytuacji GIODO bezpodstawnie zaniechał zażądania kopii protokołu z przesłuchania tegoż świadka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania powyższej skargi, wyrokiem z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1150/07 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 i 77 k.p.a., albowiem zaniechał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W szczególności nie ocenił rozbieżności pomiędzy wyjaśnieniami skarżącego a informacjami udzielanymi przez P. S.A. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. dotyczących faktu sporządzenia ekspertyzy w mieszkaniu skarżącego.
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. I OSK 544/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe rozstrzygnięcie. Sąd II instancji wskazał, że istotą niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie, czy doszło do udostępnienia danych osobowych skarżącego przez P. S.A. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R., poprzez przekazanie opinii wykonanej przez rzeczoznawcę na zlecenie P. S.A., dotyczącej zawilgocenia ścian w jego mieszkaniu, co byłoby przetwarzaniem danych osobowych skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie doszło do przekazania opinii pomiędzy P. a PINB. Podkreślił, że samo złożenie zeznań przez rzeczoznawcę P. nie stanowi przetwarzania danych osobowych, a zatem brak jest podstaw uzasadniających działanie w tym zakresie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd któremu sprawa została przekazana, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Będąc związanym oceną prawną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny (iż nie doszło do przekazania protokołu i brak jest podstaw do działania w tym zakresie GIODO) stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 12 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) do zadań Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w szczególności należy kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych oraz wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych.
Zgodnie zaś z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o ochronie danych osobowych w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności:
- 1. usunięcie uchybień,
- 2. uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych,
- 3. zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających zgromadzone dane osobowe,
- 4. wstrzymanie przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego,
- 5. zabezpieczenie danych lub przekazanie ich innym podmiotom,
- 6. usunięcie danych osobowych.
Z powyższych przepisów wynika, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych jest uprawniony jedynie do podejmowania czynności kontrolnych i ewentualnie nakazywania przywrócenia stanu zgodnego z prawem w sytuacji, gdy doszło już do przetwarzania danych osobowych.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się więc do oceny, czy doszło do udostępnienia danych osobowych Z. C. przez P. S.A. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że po wyjaśnieniu stanu faktycznego oraz kompleksowym zebraniu materiału dowodowego, GIODO prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do przetwarzania danych osobowych skarżącego. Wyrażona w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena wiąże sąd i zamyka ewentualność dalszego postępowania dowodowego w tej sprawie. Przyjąć zatem należało w ślad za oceną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby doszło do udostępnienia przez P. S.A. opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. Wyprzedzając ewentualny zarzut kasacyjny stwierdzić należy, iż nie ma racji skarżący twierdząc, że złożenie przez rzeczoznawcę P. zeznań dotyczących stanu jego lokalu mieszkalnego w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w R., było nielegalnym przetwarzaniem jego danych osobowych, tj. ich zbieraniem, utrwalaniem, przechowywaniem, opracowywaniem, zmienianiem, udostępnianiem.
W ocenie Sądu zeznania rzeczoznawcy P. w postępowaniu przed PINB znajdują usprawiedliwienie w art. 23 ust. 1 pkt 2, 4, 5 ustawy o ochronie danych osobowych. Wskazane w tym przepisie przesłanki legalizujące dodatkowo uzasadniają odmowę uwzględnienia skargi Z. C. przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Dodać należy, że zagadnienia związane z badaniem prawidłowości wykonywania ocen technicznych i ekspertyz dotyczących stanu technicznego obiektu budowlanego pozostają poza zakresem kontroli Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).