Uzasadnienie
R. R. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku podał, że jest osobą ciężko chorą, w gospodarstwie domowym pozostaje wraz żoną – A. R., a na dochód rodziny składa się jego zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł oraz renta żony w kwocie 999,30 zł. Oświadczył, że posiada dom o powierzchni 130 m2, ponadto nie ma żadnego majątku, ani oszczędności.
Podał, że do stałych kosztów utrzymania domu należą opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, internet, telewizję, telefon, wywóz śmieci, ponosi także koszty leczenia oraz opłaty za dojazdy do lekarza – łącznie około 670 zł. Podniósł, że na "życie" pozostaje około 350-400 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, załączonych dokumentów oraz akt administracyjnych, skarżący jest osobą ciężko chorą - całkowicie niezdolną do pracy, nie posiada żadnych dochodów poza zasiłkiem pielęgnacyjnym w kwocie 153 zł, pozostaje na utrzymaniu żony, której renta wynosi około 1.000 zł. netto. Natomiast, zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy, same stałe opłaty wraz z kosztami leczenia wynoszą około 670 zł miesięcznie.
W konsekwencji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.