Uzasadnienie
Pismem z 28 września 2021r. W. C. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2021r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Od skargi uiścił wpis w wysokości 100 zł (k. 22 akt sądowych).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2021r., Skarżącego wezwano - na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021r., poz. 535 ze zm.) - do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia wpisu zostało odebrane przez Skarżącego 19 listopada 2021r. (k. 41 akt sądowych).
Z informacji zawartej w aktach wynika, że w Rejestrze Opłat Sądowych WSA w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty do sprawy (k. 40 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325, zwana dalej: "P.p.s.a.") nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).
W sprawie termin do uiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości (200 zł) upłynął bezskutecznie 26 listopada 2021r. Skarżący tylko częściowo zapłacił wpis, co jednak nie pozwalało Sądowi rozpoznać skargi, z uwagi na ww. przepisy.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.