Uzasadnienie
I. C. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] nakazującą L. S., I. C,. J. C. wraz z dziećmi K.C. i M. C. opróżnienie z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...].
Skarżąca w piśmie z dnia [...] września 2018 r. oświadczyła, że cofa skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. Wskazała, że nabyła w drodze dziedziczenia ½ udziału w spadku po zmarłym w lipcu 2018 r. ojcu. W skład masy spadkowej wchodził dom jednorodzinny położony w Krakowie. Nadto podała, że w dniu [...] września 2018 r. opuściła wraz z rodziną sporny lokal przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302– dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.