Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. SA z siedzibą w W., reprezentowanej przez radcę prawnego, jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Pismem procesowym z dnia 19 lutego 2009 r. strona skarżąca wniosła do Sądu o umorzenie postępowania w związku z wydaniem przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Decyzją tą organ, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił własną decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. nakazującą P. SA z siedzibą w W. spowodowanie usunięcia ze zbioru prowadzonego przez B. SA przekazanych do tego zbioru danych osobowych A. W. przetwarzanych w celu stosowania przez banki metod statystycznych oraz odmówił uwzględnienia wniosku A. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 1-2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Stosownie do art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W związku z tym, że organ uwzględnił skargę B. SA w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie z tej skargi stało się bezprzedmiotowe.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. 1 postanowienia.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 ppsa. Zgodnie z art. 205 § 2 tej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Stawki wynagrodzenia radcy prawnego, o których mowa wyżej, określone zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Do kosztów sądowych Sąd zaliczył uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł. Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.