Uzasadnienie
M.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z treści dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych wynika, iż skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie jest tam zatrudniony.
Nadto, wedle oświadczenia, skarżący nie posiada żadnego majątku.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W tym zakresie skarżący wykazał, iż nie osiąga żadnego dochodu, ani nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
W konsekwencji, oznacza to, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.