Uzasadnienie
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w kopii nadesłanej decyzji i oświadczeniu z dnia 19 kwietnia 2010 r. ustalono, co następuje.
Skarżący w gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Rodzina utrzymuje się wyłącznie z renty rolniczej wnioskodawcy w wysokości 823,62 zł brutto (505,72 zł netto) miesięcznie. Zarówno skarżący jak i jego żona nie mają żadnego majątku, w tym oszczędności. Stałe miesięczne wydatki wynoszą: opłata za gaz 50 zł, energię elektryczną 100 zł, telefon 25 zł, koszt lekarstw 100 zł.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie przedstawionych przez stronę informacji stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Strona utrzymuje się wraz z żoną wyłącznie z renty rolniczej. Uzyskiwany dochód jest niewielki i na jedną osobę w rodzinie wynosi jedynie 252,86 zł netto miesięcznie. W związku z tym, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.