Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 24 marca 2006r. wezwał adw. W. T. do nadesłania – w terminie 7 dni – właściwego pełnomocnictwa do występowania w imieniu A. M. przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi (wezwanie doręczone w dniu 6 kwietnia 2006r. – dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
W dniu 12 kwietnia 2006r. adw. W. T. skierował do WSA w Warszawie pełnomocnictwo, z którego wynika, że został on upoważniony do reprezentowania A. M. w niniejszej sprawie przez M. M. Zakładając, że M. M. jest małżonką A. M., należało do tegoż pełnomocnictwa dołączyć pełnomocnictwo A. M. udzielone M. M. jako osobie działającej w jego imieniu, przy równoczesnym wskazaniu, że obejmuje ono także prawo udzielania dalszych pełnomocnictw (art. 35 § 1 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Nadesłane pełnomocnictwo nie jest pełnomocnictwem skarżącego.
W takiej sytuacji przyjąć należy, iż nie wykonano w sposób prawidłowy w zakreślonym terminie wezwania Sądu i nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 cyt ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do § 3 tegoż przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem i może to nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.