Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...] Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] m. W. (zwany dalej: organ) poinformował skarżącą o wypowiedzeniu z dniem [...] września 2021 r. stosunku najmu lokalu mieszkalnego numer [...] przy ul. [...] w W. ze skutkiem z dniem [...] października 2021 r.
Pismem z dnia [...] września 2020 r. (data złożenia skargi w biurze podawczym) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo (określając je decyzją) Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku najmu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną.
Wynikający z powyższego przepisu zakres właściwości sądów administracyjnych powoduje, że sprawy inne, niż wymienione w art. 3 § 2 są sprawami nie należącymi do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca.
Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest wypowiedzenie stosunku najmu lokalu mieszkalnego, przydzielonego skarżącej z zasobu mieszkalnego gminy.
Oświadczenie zostało złożone w imieniu dzielnicy m. W. i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie podlega więc kontroli sądu administracyjnego.
W konsekwencji, skarga wniesiona na oświadczenie w przedmiocie wypowiedzenia stosunku najmu nie podlega kognicji sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sprawa taka podlega właściwości sądów powszechnych.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.