Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 31 grudnia 2015 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął 1 lutego 2016 r. (obliczony na podstawie art. 83 § 2 P.p.s.a.: jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe dopiero 3 lutego 2016 r., a więc z uchybieniem terminu ustanowionego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co stanowi obligatoryjną podstawę do odrzucenia skargi.
Wyjaśnić należy, że oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej o otrzymaniu zaskarżonej decyzji w dniu 4 lutego 2016 r. nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, nadto pełnomocnik ten nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających podawany przez niego termin doręczenia zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.