Uzasadnienie
H.M. wnioskiem z dnia 8 marca 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści wniosku, uzupełnionego złożonymi dokumentami źródłowymi, wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, a osiągany w tym gospodarstwie dochód sprowadza się do przyznanego jego żonie zasiłku przedemerytalnego w wysokości 851,59 zł brutto miesięcznie (wedle decyzji waloryzacyjnej z dnia [...] marca 2011 r.), co daje kwotę 560, 64 zł netto (wedle złożonego wyciągu z rachunku bankowego C.M.).
Skarżący jest od dnia 23 czerwca 2009 r. do chwili obecnej osobą bezrobotną. Nie posiada prawa do zasiłku.
Miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym, zgodnie ze złożonymi rachunkami i dodatkowym oświadczeniem, wynoszą ok. 260 zł.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając złożony wniosek w świetle powyższych przesłanek ustawowych, należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że znajduje się w takiej sytuacji majątkowej, która uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Zestawienie bowiem łącznej kwoty niezbędnych wydatków w prowadzonym wspólnie z żoną gospodarstwie domowym z kwotą osiąganego w tym gospodarstwie dochodu prowadzi do wniosku, że, po uiszczeniu tych wydatków, do dyspozycji skarżącego pozostaje tylko nieznaczna kwota środków pieniężnych. W konsekwencji skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony.
Natomiast w odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, że skarżący w niniejszej sprawie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. W myśl tego przepisu nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Ustawowy charakter zwolnienia oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z kolei, zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W konsekwencji wniosek strony, która korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a występuję o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, podlega rozpoznaniu tylko w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. W pozostałym bowiem zakresie o zwolnieniu od kosztów sądowych rozstrzyga sama ustawa. W odróżnieniu od zwolnienia mocą postanowienia sądu lub referendarza sądowego (zwolnienie podmiotowe zależne od sytuacji majątkowej strony), zwolnienie ustawowe ma charakter przedmiotowy i jest niezależne od sytuacji majątkowej strony i jej możliwości płatniczych.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.