Uzasadnienie
J. K. wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2010 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści wniosku uzupełnionego dokumentami źródłowymi i dodatkowym oświadczeniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką, a osiągany w tym gospodarstwie dochód wynosi łącznie 2368,41 zł brutto. Na dochód ten składa się świadczenie emerytalne matki skarżącego (1412,40 zł brutto) oraz renta skarżącego z tytułu niezdolności do pracy (956,01 zł – zaświadczenie z ZUS II Oddział w W. Inspektorat w O. z dnia 21 kwietnia 2010 r. nr [...] – w aktach).
Dodatkowo skarżący oświadczył, że korzysta z dofinansowania do studiów podyplomowych wypłacanego przez PFRON.
Z kolei, z pozostałych przedstawionych przez skarżącego dokumentów źródłowych, tj. rachunków i faktur: za energię elektryczną, gaz, telefon stacjonarny, telefon komórkowy i Internet, opłat za lokal mieszkalny, a także wyciągów z posiadanych rachunków bankowych wynika, że średnie miesięczne wydatki skarżącego wynoszą co najmniej 980 zł. Przy czym na kwotę tę składają się także raty zaciągniętych przez skarżącego zobowiązań finansowych, a mianowicie kredytu konsumenckiego, dwóch pożyczek bankowych (zadłużenie na miesiąc kwiecień: 1406, 09 zł i 5432, 78 zł) oraz opłat za obsługę karty kredytowej.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że w prowadzonym gospodarstwie domowym kwotę osiąganego dochodu w całości przeznacza na pokrycie kosztów swojego utrzymania.
Oceniając zatem wykazaną sytuację majątkową i możliwości płatnicze skarżącego w świetle przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie należy stwierdzić, że J. K. nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i matki, a tym samym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.