Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2014 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 386/14 skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł.
Pomimo prawidło doręczonego wezwania w dniu 8 maja 2014 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Odnosząc się zaś do pisma skarżącego o cofnięciu jego skargi należy wskazać, iż nie mogło być ono uwzględnione przez Sąd. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeszcze na tle mającego podobną treść art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 z późn. zm.), przyjęto stanowisko, aprobowane przez doktrynę, że do czasu uzupełnienia tego braku Sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207, z glosą J.P. Tarny).
W związku z powyższym nawet gdyby skarżący zgłosił powyższy wniosek wcześniej, przed wezwaniem do uiszczenia wpisu, Sąd w pierwszej kolejności byłby zobowiązany do zakończenia czynności związanych z uregulowaniem należności dotyczących wniesienia skargi. Dopiero po uiszczeniu wpisu Sąd mógłby uwzględnić oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.