Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 386/16 odrzucił skargę M.K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie niezakwalifikowania i nieumieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu.
Odpis niniejszego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej ustanowionemu z urzędu w dniu 20 czerwca 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
W dniu 27 czerwca 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z dniem doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 20 czerwca 2016 r. rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718); zwanej dalej P.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednak sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowią, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku, o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie tego terminu skutkuje odrzuceniem wniosku, o czym stanowi art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu może zostać złożony dopiero wówczas, gdy strona temu terminowi uchybiła, tj. nie dokonała w terminie wymaganej czynności procesowej.
Należy zwrócić uwagę, że w dniu 20 czerwca 2016 r., w związku z otrzymaniem postanowienia o odrzuceniu skargi, pełnomocnik skarżącej uzyskał informację o możliwym uchybieniu terminowi do wniesienia skargi do sądu. Tym samym od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upływał w dniu 27 czerwca 2016 r. W tym siedmiodniowym okresie pełnomocnik skarżącej chcąc uniknąć niekorzystnych skutków procesowych w postaci odrzucenia skargi powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, co w rozpoznawanej sprawie uczynił składając go w dniu 27 czerwca 2016 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu, wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. dokonania nieuchybionej czynności należy uznać za przedwczesny, a zatem za niedopuszczalny.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.