Uzasadnienie
M. S. w dniu 14 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zaległych opłat za używanie lokalu.
Następnie, wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu, wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku skarżąca wskazała, że ma bardzo trudną sytuację materialną, a także zdrowotną.
M. S. podała, że obecnie samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a na jej miesięczny dochód składają się zarobki z umowy o pracę na czas określony, w kwocie 1.572,55 zł brutto (netto około 1000 zł) oraz alimenty w wysokości 500 zł. Skarżąca oświadczyła również, że poza mieszkaniem, które wynajmuje, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Jednocześnie wskazała, że pozostaje pod ścisłą kontrolą lekarza kardiologa i powinna systematycznie zażywać leki, na które miesięcznie wydaje około 100 zł. Ponadto stałe koszty utrzymania mieszkania – czynsz oraz media – to kwota około 700 zł. Podała też, że pomaga synowi, który studiuje w [...], w zakupie ubrań oraz pomocy naukowych, na co wydaje średnio około 300 zł miesięcznie.
We wniosku skarżąca powołała się na złożone wcześniej dokumenty, dotyczące ponoszonych przez nią wydatków.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych.
Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej jest trudna.
Jest zatrudniona na umowę o pracę na czas określony, z której miesięcznie uzyskuje netto około 1000 zł dochodu i chociaż jednocześnie otrzymuje alimenty od męża, z którym jest w separacji, w kwocie 500 zł, to z tej sumy - po opłaceniu opłat związanych z utrzymaniem mieszkania – co wynosi około 700 zł miesięcznie, musi wykupić leki związane z chorobą serca, około 100 zł miesięcznie oraz utrzymać siebie i pomóc synowi, który studiuje, w zakupie ubrań i pomocy naukowych, na co zwykle wydaje około 300 zł. Na codzienne życie – jedzenie, ubranie, środki czystości - pozostaje więc skarżącej kwota około 400 zł.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że oprócz mieszkania, które wynajmuje, nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż sam wpis w tej sprawie wynosi 200 zł.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.