Uzasadnienie
J. P. (dalej "Skarżąca") pismem z 20 października 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Prorektora ds. studenckich i kształcenia Uniwersytetu [...] w [...] z [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę kierunku studiów na kierunek prawo stacjonarne.
W dniu 2 listopada 2021 r., Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Pismo to zostało przekazane do organu - w ślad za wniesioną bezpośrednio do Sądu skargą z 20 października 2021 r. Wobec nieprawidłowej awizacji przesyłek listowych, zawierających odpis odpowiedzi na skargę oraz pouczenia, kierowanych do Skarżącej, Sąd zarządzeniami z 11 lutego 2022 r. oraz 19 kwietnia 2022 r. nakazywał ich ponowne doręczenie.
W piśmie z 29 kwietnia 2022 r., Skarżąca potwierdziła odbiór korespondencji z Sądu oraz wskazała, że w dniu 2 listopada 2021 r. złożyła pismo cofające skargę, gdyż Uczelnia wyraziła zgodę na przeniesienie jej na kierunek - prawo stacjonarne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej "p.p.s.a.") – skarżąca może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec wskazanego na wstępie Skarżącej w piśmie z 2 listopada 2021 r., Sąd umorzył postępowanie w trybie art. 161 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 60 p.p.s.a. uznając, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
O kosztach postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.