Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił przyznania S. A. świadczenia w drodze wyjątku.
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. S. A. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od wskazanej wyżej decyzji. Wniosek ten wpłynął do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] stycznia 2019 r.
W dniu [...] stycznia 2019 r. S. A. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga ta została złożona bezpośrednio do Sądu i w dniu [...] lutego 2019 r. została ona doręczona przez Sąd Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydał w dniu [...] lutego 2019 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.).
Z przepisu tego wynika, że w przypadku wydania decyzji, od której stronie służy prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona ma możliwość wyboru środka zaskarżenia. Strona ta może bowiem złożyć od takiej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Trzeba jednak podkreślić, że w przypadku, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie jest dopuszczalnie zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego od takiej decyzji jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli zatem strona wystąpi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to traci możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na tego typu decyzję.
W przypadku zaś złożenia obydwu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne bowiem jest aby ta sama decyzja były przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. (data wpływu do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] stycznia 2019 r.) złożył od decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie w dniu [...] stycznia 2019 r. wniósł na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie można zatem uznać, że wniesienie skargi nastąpiło w tym przypadku bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga S. A. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] jest, w świetle art. 52 § 3 P.p.s.a., niedopuszczalna. Przedmiotem skargi w takiej sytuacji mogłaby być wyłącznie decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. decyzja Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...].
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.