Uzasadnienie
K. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w niniejszej sprawie.
We wniosku podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dorosłym synem. Podniósł, że sytuacja finansowa rodziny jest trudna, z uwagi na fakt, że syn nie ma pracy, a on sam jest chory (ma orzeczenie o niezdolności do pracy) i pobiera jedynie świadczenie rentowe zagraniczne, w wysokości 55 zł (73,38 zł brutto). Wskazał, że w tej sytuacji cały ciężar utrzymania rodziny spoczywa na żonie – A. Z., która otrzymuje emeryturę w wysokości 799 zł brutto.
Skarżący oświadczył, że posiada dom o powierzchni 81 m2 oraz działkę, na której stoi dom o wielkości 0,20 ha, a ponadto nie ma żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie K. Z., stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, sytuacja finansowa rodziny skarżącego jest bardzo trudna, na osobę w rodzinie przypada bowiem średnio 290 zł brutto miesięcznie.
W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.