Uzasadnienie
W następstwie wniesionej skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową skarżący C. M. skierował do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze zawarł żądanie wstrzymania wykonania w całości zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania skargi argumentując to tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sprowadzających się do konieczności odpłatnego korzystania z broni sportowej związanego z uczestnictwem w zawodach sportowych organizowanych przez stowarzyszenia zrzeszone w [...] Bractwa [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania danego aktu jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może".
Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Zaznaczyć również należy, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony, gdyż skarżący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów przemawiających za istnieniem okoliczności ustawowych uzasadniających wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast powołany przez stronę argument, iż zmuszony on będzie do odpłatnego korzystania z broni sportowej w zawodach organizowanych przez stowarzyszenia zrzeszone w Bractwie w sposób oczywisty nie stanowi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumieniu przepisu art. 61 p.p.s.a
Skoro zatem skarżący nie wykazał spełnienia ustawowej przesłanki, na podstawie art. 61 § 3 i 5 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.