Uzasadnienie
W toku postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu mieszkalnego i umieszczenia na liście oczekujących na najem, skarżący P. B. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji zawartych we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, kserokopii dokumentów źródłowych oraz oświadczenia z dnia 24 maja 2012 r. wynika, że wnioskodawca jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku (zaświadczenie z dnia 14 maja 2012 r.). Skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności ani żadnych przedmiotów wartościowych. Nie uzyskuje żadnego dochodu. Oświadczył, iż korzysta z pomocy znajomych, głównie w zakresie wyżywienia, której wartość szacuje na ok. 350 -400 zł miesięcznie. Zamieszkuje u matki, która opłaca koszty utrzymania mieszkania.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
Oceniając przedłożony przez wnioskodawczynie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację majątkową i życiową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie wszystkich przedstawionych przez skarżącego dokumentów i oświadczeń ustalono, że skarżący nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje też żadnych dochodów (posiada status bezrobotnego). Podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki pomocy znajomych i matki. W tej sytuacji wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należało uwzględnić.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.