Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 września 2005r. sygn. akt II SA/Wa 1028/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2005r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że w postępowaniu administracyjnym organ rozpoznając wniosek z dnia 5 stycznia 2005r. o przyznanie renty specjalnej dla A. B. nie wziął pod uwagę okoliczności, że strona była reprezentowana przez adwokata M. W. i doręczył wydaną w dniu 9 marca 2005r. decyzję skarżącej z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika. W rezultacie termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie rozpoczął biegu i tym samym brak było podstaw do jego rozpoznania i wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] marca 2005r.
W ponownym postępowaniu administracyjnym Prezes Rady Ministrów decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] odmówił A. B. przyznania renty specjalnej, a następnie po rozpoznaniu jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał powyższe rozstrzygnięcie decyzją z dnia [...] lutego 2006r. nr [...]. Obydwie decyzje zostały doręczone zarówno pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi M. W., jak i A. B., przy czym jak podano w rozdzielniku decyzji z dnia [...] stycznia 2006r. skarżąca otrzymała ją do wiadomości.
Z kolei, jak wynika z treści zwrotnych potwierdzeń odbioru, zaskarżona decyzja z dnia [...] lutego 2006r. została doręczona odpowiednio - w dniu 22 lutego 2006r. adwokatowi M. W., a w dniu 20 lutego 2006r. skarżącej.
Natomiast w dniu 20 lutego 2006 r. (data stempla polskiego urzędu pocztowego na kopercie – w aktach) A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Rady Ministrów, skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 Kpa) i wówczas – zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń – wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne, organ administracji publicznej prowadzący postępowania ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 Kpa). W konsekwencji, także w sytuacji, gdy skargę do sądu administracyjnego na decyzję wnosi strona, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej to postępowanie należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji nie stronie, lecz jej pełnomocnikowi (art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 40 § 2 Kpa; por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2002r. III RN 191/01, OSNP 2003/23/558).
A. B. skargę na powołaną na wstępie decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 lutego 2006r. Dniem zaś doręczenia tej decyzji jest dzień 22 lutego 2006 r., tzn. dzień doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącej.
Z jednoznacznego określenia w przepisie art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dnia otwierającego bieg terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, oraz z unormowania zawartego w przepisie art. 40 § 2 Kpa wynika, że skarga A. B. została złożona w czasie, w którym termin do złożenia skargi w ogóle nie rozpoczął biegu, bowiem decyzja nie została jeszcze wprowadzona do obrotu prawnego. Bez znaczenia zaś dla oceny zachowanie terminu do wniesienia skargi pozostaje okoliczność jej doręczenia skarżącej. W tym miejscu należy jedynie wskazać, że w świetle regulacji art. 40 § 2 Kpa, oceny prawnej Sądu wyrażonej w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 września 2005r. sygn. II SA/Wa 1028/05 i treści art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doręczenie decyzji skarżącej było zbędne.
W konsekwencji, zestawiając datę doręczenia decyzji z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej powyżej ustawy, należy stwierdzić, że skarga jest przedwczesna i z tego powodu podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.