Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. uczynił decyzję nr [...] Dowódcy [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., błędnie określając ją jako decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w L., utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w L. nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. odmawiającą wypłacenia należności za pełnienie służb [...].
Ponieważ z akt administracyjnych wynikało, iż strona miała ustanowionego pełnomocnika procesowego, Sąd zwrócił się do skarżącego z zapytaniem, czy pełnomocnictwo udzielone w dniu [...] września 2008 r. radcy prawnemu B. K. zostało wypowiedziane.
Przy piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2010 r., w którym wymieniony pełnomocnik podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte w skardze z dnia 5 lutego 2010 r., została nadesłała kserokopia pełnomocnictwa z dnia [...] września 2008 r. udzielonego przez M. K. radcy prawnemu B. K. w Kancelarii Radców Prawnych w B. do reprezentowania go w postępowaniach m.in. przed organami administracji, w tym także do podejmowania wszelkich czynności faktycznych i prawnych w jego imieniu w sprawie wypłacania należności za pełnienie służb [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem wyłącznie taka decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego.
W postępowaniu administracyjnym strona miała ustanowionego pełnomocnika – radcę prawnego B. K., a zatem - zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń - wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne i postanowienia, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie miał obowiązek doręczać pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 kpa). Od momentu doręczenia organowi pełnomocnictwa, pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach w sprawie. Do pełnomocnika powinny być kierowane również wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z wszelkimi skutkami prawnymi odnoszącymi się do strony. Przepis art. 40 § 2 kpa nie dopuszcza żadnych wyjątków odnośnie doręczeń pism w takim przypadku. Oznacza to, iż doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do złożenia przysługującego stronie środka odwoławczego czy wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 1998 r., II SA 157/98 – LEX nr 41938, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 1997 r. III RN 19/97 –OSNAP i US 1997, nr 21, poz. 415)
Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Z akt sprawy wynika, iż organy obu instancji pominęły pełnomocnika i zarówno decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., jak i decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. zostały doręczone wyłącznie skarżącemu. Doręczenie nastąpiło zatem z pominięciem osoby działającego w postępowaniu pełnomocnika strony, co skutkuje tym, iż obie wymienione decyzje nie weszły do obrotu prawnego.
Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż organ obowiązany jest dokonać prawidłowego doręczenia decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd uwagi, co otworzy stronie bieg terminu do wniesienia odwołania. W przypadku wniesienia odwołania i wydania przez organ decyzji administracyjnej w trybie art. 127 § 2 kpa, stronie będzie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia prawidłowego doręczenia takiej decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.