Uzasadnienie
M. M. pismem z dnia 21 lutego 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "czynności prawne" Ministra Obrony Narodowej wyrażone w treści pisma z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania interpretacji przepisów wojskowej ustawy emerytalnej w zakresie określonym jego podaniem z dnia [...] października 2011 r.
Skarżący wniósł ponadto o:
- 1. określenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dla Ministra Obrony Narodowej obowiązku dokonywania interpretacji przepisów prawa z zakresu ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin,
- 2. zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do dokonania interpretacji przepisów prawa wskazanych w jego wniosku z dnia [...] października 2011 r. z zakresu wojskowej ustawy emerytalnej.
- 3. stwierdzenia, że czynności prawne Ministra Obrony Narodowej określone w pismach nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. i nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. oraz Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. zostały podjęte z naruszeniem przepisów art. 17 pkt. 3 kpa w kwestii wydawania wiążących interpretacji przepisów wojskowej ustawy emerytalnej dla podległych organów administracji oraz w sprzeczności z zasadą udzielania interpretacji określoną w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 2004 r. sygn. akt K 4/03.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, uznając, że dotyczy ona pisma z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], które nie posiada żadnych cech postanowienia, umożliwiających jego zaskarżenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga M. M. jest niedopuszczalna.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej zwanej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Natomiast w myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi M. M., wbrew stanowisku organu, jest pismo Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], którym poinformowano skarżącego, że rozpatrywanie spraw w przedmiocie wysokości świadczenia emerytalnego nie należy do właściwości Ministra Obrony Narodowej, zaś właściwym organem w tym zakresie jest wojskowy organ emerytalny. W przedmiotowym piśmie poinformowano również skarżącego, że tryb udostępniania informacji o obowiązującym prawie został uregulowany w ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 68, poz. 449), która przewiduje obowiązek ogłoszenia i udostępnienia aktów.
W ocenie Sądu, należy uznać, że wskazane wyżej pismo nie spełnia kryteriów aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie rozstrzyga bowiem w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Pismo z dnia [...] lutego 2012 r. nie jest decyzją administracyjną, brak jest także podstaw, aby zaskarżone pismo zakwalifikować jako inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę. Zatem na przedmiotowe pismo nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego i w konsekwencji skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.