Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. P. z dnia 8 stycznia 2013 r., jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na mocy którego obniżono skarżącemu dodatek służbowy o 30 %.
Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Postawiony w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Przedmiot rozstrzygnięcia Komendanta Głównego Policji w zestawieniu z przepisami ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) jednoznacznie wskazuje, że od zaskarżonego rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia do Komendanta Głównego Policji w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który to środek skarżący mógł złożyć w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji (rozkazu personalnego).
Jak stanowi bowiem art. 31 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji od decyzji wydanej przez Komendanta Głównego Policji odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych służy tylko w przedmiocie mianowania policjanta na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1845/10, teza 2., Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl), a przedmiotem zaskarżonego do sądu administracyjnego rozkazu personalnego była inna kwestia – obniżenie dodatku służbowego.
Wprawdzie skarżący pismem z dnia 9 maja 2011 r., uzupełnionym kolejnym pismem z dnia 20 czerwca 2011 r., złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2010r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jednakże postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Komendant Główny Policji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a kolejnym postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W obydwu postanowieniach skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ postanowienia te kończyły postępowanie w sprawie i zamykały drogę do wydania decyzji.
Mimo tych pouczeń skarżący nie zaskarżył powyższych postanowień.
Na marginesie należy zauważyć, że rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] był już przedmiotem skargi kierowanej do tut. Sądu przez S. P.. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2311/11 z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym Sąd odrzucił (a nie oddalił - jak twierdził skarżący) skargę.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.