Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (dalej: GIODO), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z zm.) oraz art. 12 pkt 2, art. 22, art. 23 ust. 1 pkt 2, art. 27 ust. 2 pkt 2 oraz art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1182 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku J. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] odmawiającą uwzględnienia wniosku w sprawie skargi J. Z. na przetwarzanie jego danych osobowych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w M., w tym na udostępnienie danych osobowych J. Z. zawartych w oświadczeniu z dnia [...] listopada 2012 r. na rzecz [...] Fundacji [...] z siedzibą w W. przez MOPS oraz na rzecz Banku [...] w W., decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W pouczeniu do ww. decyzji zawarta została informacja, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.
Przedmiotową decyzję J. Z. otrzymał w dniu 24 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru przez adresata w aktach administracyjnych sprawy).
Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. (15 lutego 2016 r. – data wpływu pisma do Biura GIODO), J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie skargi na przetwarzanie danych osobowych.
Organ, po otrzymaniu ww. skargi, pismem z 16 marca 2016 r. udzielił odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 53 § 1 cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie skargi na przetwarzanie danych osobowych, będące przedmiotem skargi J. Z., została doręczona skarżącemu w dniu 24 listopada 2015 r. (dowód – zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skarżący na przedmiotową decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem GIODO w dniu 15 lutego 2016 r.
Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (24 listopada 2015 r.) z datą wniesienia skargi (15 lutego 2016 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 24 grudnia 2015 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga J. Z. została złożona z uchybieniem terminu, w związku z czym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1, art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 2