Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. S., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata A. R., uczynił orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Jak wynikało z akt administracyjnych od momentu wniesienia odwołania od orzeczenia organu I instancji – orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] – w imieniu skarżącego w sprawie występował ustanowiony przez niego pełnomocnik – adwokat A.R.
Z kolei treść pozostałych dokumentów zawartych w aktach administracyjnych nie wskazywała na okoliczność doręczenia zaskarżonego orzeczenia działającemu w sprawie pełnomocnikowi.
W związku z powyższym, pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r., Sąd wezwał organ do udzielenia informacji (ewentualnie nadesłania stosownego dokumentu), czy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. zostało doręczone pełnomocnikowi D. S. W odpowiedzi na wezwanie organ przedstawił pisemne wyjaśnienie (pismo z dnia 8 maja 2009 r. nr 339), w którym stwierdził, że zaskarżone orzeczenie, zgodnie z rozdzielnikiem, zostało doręczone D. S., o czym świadczy treść zawartego w aktach administracyjnych dowodu doręczenia. Natomiast pełnomocnikowi skarżącego ww. orzeczenie nie zostało doręczone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 k.p.a.) i wówczas – zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń – wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne i postanowienia, organ administracji publicznej prowadzący postępowania ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 k.p.a.). W konsekwencji, nawet w sytuacji, gdy skargę do sądu administracyjnego na decyzję czy postanowienie wnosi strona, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej to postępowanie należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji nie stronie, lecz jej pełnomocnikowi (art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 40 § 2 k.p.a.; por. także Janusz Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. 8, Warszawa 2006, str. 296 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2002r. III RN 191/01, OSNP 2003/23/558).
Ponadto oznacza to, że doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych – przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Wskazują na to poczynione przez Sąd ustalenia, które jednoznacznie potwierdziły, że orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. doręczono w miejscu zamieszkania skarżącego w dniu 9 lutego 2009 r., a w rezultacie doręczenie nastąpiło z pominięciem osoby działającego w postępowaniu pełnomocnika.
Skoro zatem skarga została wniesiona od orzeczenia, które nie weszło do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.
Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ obowiązany jest dokonać prawidłowego doręczenia, które otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.