Uzasadnienie
W następstwie wniesionej skargi po wydaniu przez Sąd postanowienia z dnia 24 maja 2016 r., o odrzuceniu skargi P. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu podał, że domaga się przyznania adwokata, ponieważ zamierza wnieść skargę kasacyjną od zapadłego orzeczenia. Ujawnił, że nie posiada żadnego majątku, wskazał, że posiada rodzinę matkę, ojca i brata, dochód rodziny to kwota ok. [...] zł miesięcznie i składa się na niego dochód ojca z tytułu umowy zlecenia w kwocie [...] zł miesięcznie oraz dochód matki z tytułu umowy o pracę w kwocie [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że aktualnie nie pracuje, przebywa w zakładzie karnym, przez to nie uzyskuje żadnego dochodu. Dodał, że ma do spłacenia pożyczki i kartę debetową, jednak aktualnie nie spłaca zobowiązań z uwagi na brak stałego dochodu. Strona oświadczyła, że nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika. Wobec braku jakiegokolwiek dochodu (skarżący jest osadzony w zakładzie karnym) i braku ewentualnych innych środków na opłacenie pełnomocnika np. oszczędności referendarz rozpoznający wniosek uznał, że P. R. nie jest w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla swojego utrzymania opłacić kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.