Uzasadnienie
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], na podstawie § 4 pkt 1 w zw. z § 31 i 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 2 kpa, utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie uznania [...] M. K. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.
Organy ustaliły następujący stan faktyczny. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w L., po przeprowadzeniu postępowania orzeczniczego na skierowanie Dowódcy [...] w sprawie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej [...] M. K., uznała go orzeczeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej – kategoria zdrowia N. U zainteresowanego rozpoznano szereg schorzeń, które stanowiły o przyznaniu mu kategorii N. W odwołaniu od powyższego orzeczenia M. K. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy załączając dodatkowe opisy badań [...].
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska, po przeprowadzeniu dodatkowych badań – [...] i specjalistycznych konsultacji medycznych – [...], oraz po komisyjnej ocenie przez zespół orzeczniczy tatuaży znajdujących się na ciele badanego i przy uwzględnieniu dostarczonych przez zainteresowanego badań, utrzymała w mocy orzeczenie I instancji. U zainteresowanego rozpoznano [...] - § 38 pkt 9, rozległe tatuaże [...] - § 2 pkt 9, [...] - § 3 pkt 1, [...] - § 2 pkt 1, [...] - § 75 pkt 1. Organ stwierdził, iż schorzenia te powodują u kandydata przyczynę niezdolności do zawodowej służby wojskowej (kategoria zdrowia N). Ponadto schorzenia te nie pozostają w związku ze służbą wojskową.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Wskazał, iż powyższe schorzenia – [...] - nie mogą być samodzielną podstawą do uznania żołnierza za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że materialnoprawną podstawę zaskarżonego orzeczenia stanowią przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.). Przepisy tego rozporządzenia, zgodnie z § 1 pkt 3 - warunki orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz zgodnie z § 1 pkt 6 - tryb orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, określają, że wojskowe komisje lekarskie obu szczebli mają obowiązek przestrzegania przepisów rozporządzenia w zakresie procedury orzekania o zdolności żołnierza do zawodowej służby wojskowej. Tryb postępowania, opisany w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, ma bowiem na celu jak najlepsze, zgodnie z regułami medycznymi, niepozostawiające wątpliwości określenie stanu zdrowia osoby, która jest badana przez powołane do tego wojskowe komisje lekarskie.
W rozpatrywanej sprawie komisja nie przestrzegała tego trybu. Jak bowiem wynika z akt sprawy, jedną z podstawowych przyczyn, dla których skarżącego uznano za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, były posiadane przez niego [...] tatuaże [...]. Jednak, jak wynika z zapisu załącznika 2 do cytowanego rozporządzenia z dnia 10 maja 2004 r., w sytuacji gdy zgodnie z § 2 pkt 9 tabeli nr II do załącznika, badany ma [...] tatuaże, to powinien być skierowany w ramach badań komisyjnych do Poradni [...]. Tymczasem takiego trybu wobec skarżącego organy orzekające w obu instancjach nie zastosowały, choć jak wynika z wyżej wskazanych przepisów zawartych w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji, taki obowiązek jest obligatoryjny.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.