Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2012 r. K. J., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata M. L., skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], zarzucając organowi naruszenie art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że postanowienie z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] nie istnieje. Stwierdził, że z treści skargi można wywnioskować, iż jej przedmiotem jest postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], jednak zostało ono już uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1162/11.
W pismach z dnia [...] maja 2012 r. oraz z dnia [...] lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego podtrzymał wszystkie wnioski i zarzuty zawarte w skardze. Podał, iż oczywistym jest, że postanowienie nr [...] zostało uchylone i nie ma go w obrocie prawnym. Po uchyleniu tego postanowienia wydano analogiczne, kolejne postanowienie. Stwierdził, że skarga została wniesiona od tego drugiego postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], gdyż nie mogła być wniesiona od pierwszego, uchylonego.
W związku z powyższym, pismem z dnia [...] września 2012 r. Sąd poinformował pełnomocnika skarżącego, iż w aktach administracyjnych brak jest postanowienia Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], zawierającego analogiczne rozstrzygnięcie, jak postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], a zatem brak jest postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]. W aktach tych znajduje się natomiast decyzja Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy ww. rozkaz personalny.
W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego został wezwany przez Sąd – pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni, poprzez wskazanie rodzaju i przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. podania, czy przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], czy też postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. rozkazu personalnego. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
W dniu 17 września 2012 r. (data stempla pocztowego), pełnomocnik skarżącego oświadczył, że przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania Sądu w zakreślonym do tego terminie, co skutkuje odrzuceniem skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego pisma z dnia [...] września 2012 r. (wraz z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie), w dniu 7 września 2012 r., strona skarżąca wykonała wezwanie Sądu z uchybieniem wskazanego w nim siedmiodniowego terminu. Termin ten upływał bowiem w dniu 14 września 2012 r., zaś pismo pełnomocnika skarżącego, precyzujące skargę, zostało wniesione w dniu 17 września 2012 r., tj. z trzydniowym opóźnieniem.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.