Uzasadnienie
P. S.A. z/s w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2015 r.
Strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wyjaśniła, że Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nakazała stronie skarżącej zaprzestania przetwarzania danych osobowych R. K. w związku z umową kredytową w systemie B. S.A. z/s w W., w trybie określonym w art. 105a ust 3 ustawy Prawo bankowe. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. organ, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. Strona skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonych decyzji i zaprzestanie przetwarzania danych osobowych ww. kredytobiorcy niesie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśniła, że B. jest instytucją, której zadaniem jest gromadzenie, integrowanie oraz udostępnianie danych dotyczących historii kredytowej kredytobiorców. Dane te służą ocenie wiarygodności potencjalnego kredytobiorcy.
Brak danych o osobie posiadającej zadłużenie wynikające z zobowiązań kredytowych, w ocenie strony skarżącej, rodzi ryzyko, iż osoba ta wystąpi o udzielenie jej kolejnego kredytu, a bank, nie mając odpowiednich informacji o możliwości niewywiązywania się z zobowiązań udzieli kredytu, który następnie nie zostanie spłacony. Niemożność wyegzekwowania zadłużenia, wynikająca z pierwotnego zobowiązania implikuje stwierdzenie, że bezskuteczna będzie także egzekucja dotycząca później powstałych zobowiązań kredytowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Należy bowiem zauważyć, że przywołane przez skarżącego okoliczności nie stanowią bezpośrednich skutków wykonania zaskarżonej decyzji, a są jedynie przypuszczeniami skarżącego, co do zdarzeń, które ewentualnie mogą - ale nie muszą zaistnieć po wykonaniu zaskarżonej decyzji. Stąd też okoliczności te (ewentualne zaciągnięcie zobowiązania kredytowego, a w następstwie tego ewentualna niemożność spłaty kredytu) nie mogą być poddane ocenie w niniejszym postępowaniu.
Strona skarżąca nie wypowiedziała się natomiast co do charakteru zaprzestania przetwarzania danych osobowych w systemie B. S.A. z/s w W., czy jest ono ostateczne, czy też po ewentualnym uchyleniu zaskarżonej decyzji, istnienie możliwość ponownego przetwarzania danych kredytobiorcy. Okoliczności tych pełnomocnik skarżącego nie wyjaśniła, nie wynikają one też z akt sprawy, zatem Sąd nie mógł ich rozważyć.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.