Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem skargi B. L. w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] odmawiającą wypłaty świadczenia mieszkaniowego.
W skardze na powyższą decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Rozpatrując powyższy wniosek należy przede wszystkim zauważyć, że wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu) polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, czy też świadczenie, w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Podnieść należy, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 424-427). Tego typu akty nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu
Do tej kategorii aktów administracyjnych należy zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący. W oparciu o tą decyzję odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia mieszkaniowego.
W przypadku tej decyzji nie ma zatem podmiotu, który na jej podstawie byłby zobowiązany do podjęcia jakiegoś działania, zaniechania działania, zniesienia zachowania innych podmiotów, czy też świadczenia. Decyzja ta nie kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie jest możliwe wstrzymanie jej wykonania przez Sąd.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.