Uzasadnienie
M. L. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe (jest osobą rozwiedzioną od 2009 r.) i oświadczył, że po przebytym udarze utrzymuje się ze świadczenia rehabilitacyjnego w wysokości 3.829,43 zł brutto, po potrąceniu komorniczym – 2.149,39 zł netto. Wskazał, że mieszka w budynku jednorodzinnym wraz z córką i byłą żoną, które prowadzą odrębne gospodarstwa domowe, z którymi wspólnie ponosi stałe koszty utrzymania zajmowanego lokalu. Do niezbędnych kosztów swojego utrzymania zaliczył wydatki na leczenie i rehabilitację – około 150-200 zł, swój udział w opłatach za mieszkanie i codzienne utrzymanie. Jednocześnie podał, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Do wniosku dołączył kserokopie następujących dokumentów:
- - karty informacyjnej z pobytu w szpitalu z dnia [...] lipca 2014 r.,
- - naliczenia zasiłku rehabilitacyjnego za styczeń 2015 r.,
- - wyroku Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt [...], orzekającego rozwód H. i M. L. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy podkreślić, iż przyznanie przez Sąd prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być uzasadnione sytuacją majątkową strony żyjącej w ubóstwie. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona rzeczywiście nie posiada środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywujący.
Instytucja prawa pomocy jest zatem wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Prawo dostępu do sądu nie oznacza jednocześnie konieczności zagwarantowania stronom bezwarunkowego prawa do uzyskania bezpłatnej pomocy prawnej, ani do zwolnienia od kosztów sądowych.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, załączonych dokumentów oraz z akt sprawy wynika, że skarżący obecnie utrzymuje się ze świadczenia rehabilitacyjnego w wysokości około 2.100 zł netto miesięcznie. Z tej kwoty musi opłacić codzienne utrzymanie, część opłat za mieszkanie, które wynoszą łącznie średnio miesięcznie około 1.500 zł oraz leczenie i rehabilitację po przebytym udarze, co wynosi około 150-200 zł miesięcznie.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wnioskodawca nie wykazał, iż żyje w ubóstwie i nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie.
Natomiast w myśl art. 245 § 1 i 3 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, który obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy).
Z uwagi na dokonane ustalenia, biorąc pod uwagę wysokość obecnie uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów, wydatki na leczenie i rehabilitację, należało uznać, iż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, w zakresie ustanowienia pełnomocnika.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.