Uzasadnienie
K. P. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska i przeniesienia do dyspozycji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżący wskazał, że po upływie 6-miesięcznego okresu pozostawania w dyspozycji będzie zmuszony przyjąć oferowane mu warunki służby (będzie się to wiązało z obniżeniem uposażenia nawet o 50%), lub przejść na emeryturę, co także wpłynie na obniżenie dochodu, jak również wiąże się z nieodwracalnymi skutkami prawnymi, bowiem rozpatrzenie niniejszej skargi stanie się bezprzedmiotowe.
Skarżący podniósł, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku 12 i 14 lat. Obecnie spłaca kredyt zaciągnięty w [...]. Żona zarabia około 1500 zł. W związku z rozpoznanymi schorzeniami ([...]), jest w trakcie kosztownego leczenia. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego może spowodować trudne do odwrócenia skutki w sferze majątkowej rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do treści § 3 wskazanego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy spoczywa na wnioskodawcy.
W ocenie Sądu, analiza akt sprawy oraz okoliczności powołanych we wniosku, nie daje podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu Komendanta Głównego Policji.
Wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego nie powoduje ustania stosunku służbowego odwołanego ze stanowiska policjanta, ale przeniesienie go do dyspozycji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Odwołany w tym trybie policjant pozostaje w dalszym ciągu w służbie i przez okres 6 miesięcy przysługuje mu prawo do uposażenia należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym (art. 6e ust. 3 ustawy o Policji). Decyzja ta w żaden sposób nie przesądza kwestii zwolnienia skarżącego ze służby. Pozostawanie w dyspozycji jest stanem przejściowym, zaś dalsze decyzje podejmowane przez uprawniony organ, mogą okazać się korzystne dla strony i nie muszą prowadzić do zwolnienia policjanta ze służby, czy też wyznaczenia go na niższe stanowisko służbowe. Podnoszone przez skarżącego ewentualne konsekwencje sprowadzające się do konieczności "przyjęcia oferowanych warunków służby" lub "przejścia na emeryturę" nie są bezpośrednim skutkiem prawnym rozkazu personalnego o odwołaniu z zajmowanego stanowiska i przeniesieniu do dyspozycji, lecz mogą być dopiero wynikiem kolejnych działań przełożonych podejmowanych w odrębnych postępowaniach.
Ewentualne, niekorzystne w ocenie skarżącego, rozstrzygnięcia wydane przez organ w tych postępowaniach będą zaś mogły zostać wzruszone w ramach postępowania odwoławczego, a następnie sądowoadministracyjnego. Nie można więc na tym etapie postępowania jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego doprowadzi do zwolnienia skarżącego ze służby lub znacznego pogorszenia jego sytuacji zawodowej oraz finansowej.
Nie występuje w rozpoznawanej sprawie także przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z tego względu, że uchylenie przez sąd administracyjny rozkazu personalnego o odwołaniu policjanta ze stanowiska powoduje, że od dnia wyroku rozkaz ten przestaje obowiązywać, a policjant znajduje się znów w takiej sytuacji służbowej, w jakiej pozostawał w dniu odwołania ze stanowiska.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.