Uzasadnienie
J. K. (dalej "skarżąca") pismem z 29 grudnia 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów.
Pismem z 24 marca 2021 r. skarżąca wniosła o umorzenie postępowania oświadczając, że na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") cofa skargę.
Wezwaniem z 26 marca 2021 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej. Korespondencja zawierająca wezwanie została prawidłowo doręczona w dniu 15 kwietnia 2021 r. Pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r. pełnomocnik nadesłał wymagany dokument pełnomocnictwa, jednocześnie w piśmie procesowym, do którego pełnomocnictwo zostało dołączone, poparł wniosek skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec uzupełniania przez pełnomocnika skarżącej braków formalnych skargi w terminie, a także wskazanego na wstępie wniosku skarżącej z dnia 24 marca 2021 r., Sąd umorzył postępowanie w trybie art. 161 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 60 p.p.s.a. uznając, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.