Uzasadnienie
M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej przyznania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego.
W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 21 września 2015 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie. Skarżąca stwierdziła, że w dniu [...]marca 2015 r. organ wydał decyzję nr [...], która jest w całości zgodna z jej roszczeniami dotyczącymi pomocy finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że skarżąca w piśmie z dnia 21 września 2015 r. oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wskazane cofnięcie skargi jest, w ocenie Sądu, dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oświadczenie skarżącej nie budzi przy tym wątpliwości co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji postanowienia.