Uzasadnienie
A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2019 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy podania danych identyfikujących tożsamość osoby.
Skarga nie została własnoręcznie podpisana przez skarżącego.
Pismem z dnia 21 marca 2019 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia.
Przesyłka zawierająca wezwanie do podpisania skargi została doręczona dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 25 marca 2019 r. (karta 40 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania i nie podpisał skargi
Sąd zauważa, że przy piśmie z dnia 21 marca 2019 r. skarżący został pouczony o treści art. 46, art. 47, art. 70 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez A. L. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w powołanym przepisie. Skarżący złożył skargę nie zawierającą własnoręcznego podpisu. Nie podpisał również tej skargi w wyznaczony, siedmiodniowym terminie.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.