Uzasadnienie
R. J. wraz ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], złożył w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który uzupełnił pismami z dnia 13 kwietnia 2013 r., wskazując, że wnosi również o ustanowienie adwokata z urzędu.
Do wniosku załączył zaświadczenie z Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. wskazujące, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, kserokopię zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., kserokopię decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2013 r. o przyznaniu zasiłku celowego w miesiącu kwietniu.
Wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i od dłuższego czasu ma problem ze znalezieniem pracy. Podał, że utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej – w miesiącu kwietniu został mu przyznany zasiłek celowy w wysokości 180 zł. Oświadczył jednocześnie, że posiada działkę rolną o powierzchni 0,5321 ha oraz lokal o powierzchni 22 m2, z których nie uzyskuje dochodów. Ponadto nie ma innego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Od 2007 r. jest zarejestrowany, jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, otrzymuje świadczenia z opieki społecznej – w miesiącu kwietniu 2013 r. - 180 zł, nie posiada innych dochodów ani oszczędności. Wskazał, że jego rodzice, u których mieszka, choć nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego, są emerytami.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.