Uzasadnienie
W. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] mocą której nakazano W. L., K. C., L. C. i M. C. opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...].
Skarżący w treści skargi zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Nadmienił, że jego czteroosobowa rodzina nie jest w stanie we własnym zakresie zaspokoić potrzeb mieszkaniowych. Podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Podkreślił, że zobowiązaną do opróżnienia lokalu jest również M. C. która liczy zaledwie kilka miesięcy. Podkreślił, że wykonanie decyzji spowoduje pozbawienie dachu nad głową całej czteroosobowej rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).
Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to szkody majątkowej oraz niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Jak wynika z treści wniosku skarżącego, przedmiotowy lokal jest jedynym miejscem zamieszkania skarżącego i jego rodziny. Skarżący nie dysponuje prawem do innego lokalu mieszkalnego. Ponadto rodzina skarżącego znajduje się w takiej sytuacji materialnej, która nie pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Kolejną przesłanka z powodu której może dojść do wyrządzenia znacznej szkody jest również fakt, iż członkiem rodziny zobowiązanej do opróżnienia lokalu jest kilkumiesięczne dziecko.
W ocenie Sądu, powołane przez skarżącego okoliczności prowadzą do wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać trudne do odwrócenia skutki. Pozbawi bowiem skarżącego i jego rodzinę jedynego miejsca zamieszkania. Istotne znaczenie ma również fakt, że jedną z osób zobowiązanych do opróżnienia lokalu jest kilkumiesięczne dziecko. W ocenie Sądu, opróżnienie przedmiotowego lokalu przez całą rodzinę może mieć również nieodwracalne negatywne skutki zdrowotne dla małoletniej M. C. Wobec powyższego zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.