Uzasadnienie
Wojewoda [...] w dniu 10 stycznia 2014 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej przez D. P.. Powyższa decyzja została stronie doręczona w dniu 20 stycznia 2014 r.
D. P. wniósł za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] w dniu 20 lutego 2014 r. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji, podnosząc, że w uzasadnieniu odwołania od decyzji pierwszej instancji wskazał, że niestawiennictwo w urzędzie pracy było spowodowane pobiciem i nawrotem choroby depresyjnej i lękowej. Do skargi zostało załączone, datowane na dzień [...] października 2013 r. skierowanie do szpitala psychiatrycznego.
W piśmie z dnia 20 marca 2014 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w ustawie, pomimo zawarcia stosownego pouczenia w treści decyzji. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2014 r.
W dniu 22 kwietnia 2014 r. skarżący złożył osobiście na Biurze Podawczym Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...], argumentując, że pozostaje pod opieką lekarza specjalisty i okresowo przyjmuje silne leki antydepresyjne i taka sytuacja miała również miejsce na przełomie 2013 i 2014 r.
W tym samym dniu skarżący złożył analogiczny wniosek do Wojewody [...]. Organ przekazał go zgodnie z właściwością do Sądu przy piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Art. 87 p.p.s.a. określa wymogi formalne stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu. I tak zgodnie z § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3), a strona równocześnie z wnioskiem powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5).
Art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, a na postanowienie przysługuje zażalenie.
Rozpoznając niniejszą sprawę należy zbadać, czy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wypełnia określone powyżej wymogi. Zauważyć należy, że w sprawie nie został zachowany termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przytoczony powyżej § 1 art. 87 p.p.s.a. stanowi, że wniosek ten należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia tego terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi dowiedział się w dniu 14 kwietnia 2014 r., wraz z doręczeniem mu odpisu odpowiedzi na skargę na decyzję Wojewody [...] (k. 15 akt sprawy).
Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać złożony najpóźniej w dniu 21 kwietnia 2014 r. Natomiast wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożył w dniu 22 kwietnia 2014 r. Nawet przyjmując, że wniosek złożony u Wojewody [...] był w rzeczywistości skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to z zestawienia dat niezbicie wynika, że termin siedmiu dni przewidziany w ustawie został przekroczony.
Ze względu na powyżej przedstawione okoliczności, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.