Uzasadnienie
W dniu 27 września 2016 r. (data stempla pocztowego) J.K., reprezentowany przez adwokata L.S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (wpisu sądowego) od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 51/16 odrzucające skargę kasacyjną J.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 51/16 oddalającego skargę J.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową.
W związku z tym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z dnia 26 października 2016 r., Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącego formularz PPF celem wypełnienia przez J.K. i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe, J.K. pismem z dnia 14 listopada 2016 r. oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy i wniósł o zarachowanie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, który powinien być mu zwrócony, tytułem wpisu od zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odpis niniejszego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
W dniu 7 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia, wskazując, że skoro J.K. wycofał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go z kosztów sądowych związanych z wniesieniem zażalenia to postępowanie powinno zostać umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 167a § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc.
Przedmiotem postępowania po złożeniu sprzeciwu nie jest więc ocena zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego, lecz ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie wnioskowanym przez skarżącego.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje formalizm w zakresie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Stosownie do treści art. 252 § P.p.s.a., wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Wymóg ten dotyczy każdego wniosku o przyznanie prawa pomocy składanego przez stronę w toczącym się postępowaniu sądowym. Z treści § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.) wynika, że w sytuacji, w której strona nie złoży przedmiotowego formularza, jest on jej przesyłany celem wypełnienia.
Na wskazany przez skarżącego adres został przesłany druk formularza celem wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Po jego otrzymaniu, w piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2016 r. J.K. złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z treścią art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wiosek lub rozpatrzenie wniosku stanie się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącego odnośnie wniosku, na podstawie powołanego wyżej przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.