Uzasadnienie
Z. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1184/07. Postanowieniem tym Sąd odrzucił skargę na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia i zwolnienia ze służby.
Jako podstawę prawną wznowienia postępowania sądowego, skarżący wskazał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) i podał, że zostały wykryte takie okoliczności faktyczne i zarazem środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu tj. prawomocne postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r..
W piśmie procesowym z dnia 13 czerwca 2012 r. skarżący wyjaśnił, iż podstawą wznowienia jest nie tyle wskazane postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...], co okoliczności ujawnione w tym postanowieniu, czyli brak doręczenia, podania do wiadomości czy też poinformowania o treści rozkazu personalnego Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]. Okoliczności te istniały przed wydaniem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2007 r. o odrzuceniu skargi, jednak organ ujawnił je po raz pierwszy.
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania, organ wniósł o jej oddalenie uznając, iż jest ona niezasadna. Minister Spraw Wewnętrznych podniósł, iż postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] nie istniało w chwili wydania przez Sąd zaskarżonego postanowienia z dnia 28 sierpnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1184/07, brak zatem podstaw do stwierdzenia, iż zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 273 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia postępowania sądowego w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Stosownie do treści art. 279 tej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W myśl zaś art. 280 § 1 ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż skarga Z. T. o wznowienie postępowania, nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż okoliczności przywołane w skardze nie mają charakteru ustawowych podstaw wznowieniowych. Samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania nie oznacza, iż skarga na takiej podstawie się opiera. Oceniając, czy złożona skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia wskazać należy, iż sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy powołana w skardze podstawa wznowienia ma w danej sprawie charakter rzeczywisty.
Należy podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem sądów oraz poglądami doktryny, brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, czy też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 czerwca 2004 r. sygn. akt OW 87/04, publ. LEX nr 158967).
W niniejszej sprawie, w ocenie skarżącego, nowym dowodem zgodnym z art. 273 § 2 ppsa jest okoliczność ujawniona w postanowieniu Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. dotycząca braku doręczenia, podania do wiadomości czy też poinformowania o treści ww. rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...].
Istotne jest, iż skarżący już w sprawie o wznowienie której wnosi (sygn. akt II SA/Wa 1184/07) w uzasadnieniu skargi, podniósł te same okoliczności, a mianowicie, iż nigdy formalnie nie otrzymał, ani nie został zapoznany z treścią rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]. Nie można zatem w żaden sposób uznać, iż strona nie mogła skorzystać z tych okoliczności w postępowaniu o sygn. akt II SA/Wa 1184/07, skoro fakt ten podniesiony został w skardze i Sąd wiedział o nim jeszcze przed wydaniem postanowienia.
Ze sformułowania art. 273 § 2 ustawy wynika bowiem, iż "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż powołana przez skarżącego podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, zaś niniejsza skarga o wznowienie postępowania, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.