Uzasadnienie
Z.R. przedmiotem skargi uczynił postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej o odmowie uzupełnienia decyzji tego organu z [...] stycznia 2014 r., wydane na podstawie art. 111 kpa. Zgodnie z tym przepisem strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Ponadto, z brzmienia § 1b ww. przepisu wynika, iż uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. W tym przypadku termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od chwili doręczenia jej postanowienia.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 listopada 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 1783/98; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 875/07 oraz z 16 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1486/10, cbois.nsa.gov.pl) orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego, a pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym. Ponadto z uwagi na to, że decyzja o uzupełnieniu decyzji stanowi dodatkowy składnik decyzji podstawowej, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.
Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – kontroli sądowoadministracyjnej mogą zostać poddane decyzje administracyjne, które są ostateczne w administracyjnym toku instancji oraz postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia odwołania od decyzji uzupełniającej, ani zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, gdyż środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie.
Z tych względów wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.