Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 lutego 2016 r. T. W., reprezentowany przez adw. K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby z dniem 29 lutego 2016 r.
Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie posiada ogromne znaczenie dla sfery osobistej i rodzinnej skarżącego. Pozbawia go przynależności do określonej grupy zawodowej i wpływa na kształtowanie się określonych obowiązków, a także pozbawienie określonych uprawnień. Stosunek służbowy jest obecnie dla skarżącego i jego rodziny jedynym źródłem utrzymania. Skarżący ma na utrzymaniu córkę. Nadto ze względu na problemy zdrowotne skarżący zmuszony był wydatkować na utrzymanie zgromadzone oszczędności, co spowodowało znaczne obciążenie domowego budżetu. Zwolnienie skarżącego ze służby spowoduje popadnięcie w ogromne problemy finansowe i brak możliwości utrzymania uczącego się dziecka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Następstwa wynikające ze zwolnienia ze służby – na które w istocie powołuje się skarżący – nie stanowią trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał też, aby zaszło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo jedynie wskazania wymaga, że skarżący został już zwolniony ze służby.
Skutki tej decyzji mogą być zniwelowane jedynie wówczas, gdy skarga zostanie uwzględniona (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08). Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być jednakże przedmiotem badania przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.