Uzasadnienie
B. H. wniosła w dniu 3 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy T. [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na umieszczenie na liście osób oczekujących na zamianę lokalu.
Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca w dniu w dniu 12 stycznia 2016 r. wezwała organ, do usunięcia naruszenia prawa wymienioną uchwałą. Organ odpowiedział na wezwanie skarżącej pismem z dnia 25 stycznia 2016 r., doręczonym skarżącej w dniu 29 stycznia 2016 r. (ZPO w aktach administracyjnych, podpisane przez dorosłego domownika).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na uchwałę organu samorządowego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Kwestia terminu do wniesienia skargi na uchwałę organu samorządowego została szczegółowo wyjaśniona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 dotyczącej ustawy o samorządzie gminnym. Wyjaśniono tam m.in., iż już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 12 stycznia 2016 r. (tj. w dniu wpływu powyższego wezwania do organu). Z tym właśnie dniem rozpoczął bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, który został przerwany i tym samym stał się bezskuteczny, w dniu 29 stycznia 2016 r. (tj. w dniu doręczenia skarżącej odpowiedzi Zarządu Dzielnicy na wezwanie). Z tym bowiem dniem, zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Zestawiając więc datę doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – 29 stycznia 2016 r. i datę wniesienia skargi – 3 marca 2016 r. należy stwierdzić, że skarga B. H. została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ostaniem dniem na wniesienie skargi był 29 lutego 2016 r.
W tym miejscu należy jeszcze wyjaśnić, że co prawda skarżąca w skardze podała, iż pismo organu z dnia 25 stycznia 2016 r. otrzymała dopiero w dniu 4 lutego 2016 r., jednak z akt administracyjnych wynika, że pismo to zostało doręczone w dniu 29 stycznia 2016 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru powyższego pisma znajduje się bowiem podpis A. S. (dorosłego domownika) wraz z datą doręczenia – 29 stycznia 2016 r. Z akt administracyjnych wynika, że wyżej wymieniony jest dorosłym domownikiem skarżącej.
Zgodnie zaś z ugruntowanym orzecznictwem sądowym dla skutecznego doręczenia pisma za pośrednictwem dorosłego domownika, wystarczy aby na podpisywanym przez domownika potwierdzeniu odbioru pisma znajdowała się informacja, że doręczenie następuje, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Jeżeli istnieją przeszkody w przekazaniu pisma przez osobę ją przyjmującą, osoba ta powinna odmówić jego przyjęcia i oddania adresatowi, jeżeli natomiast podejmie się jego oddania następuje skutek w postaci doręczenia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia z dnia 8 października 2015 r. VI SA/Wa 1036/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na fakt, iż zwrotne potwierdzenie odbioru pisma z dnia 25 stycznia 2016 r. zawiera powyższe warunki (podpis dorosłego domownika wraz z zobowiązaniem oddania przesyłki adresatowi), Sąd uznał, że odzwierciedla ono faktyczną datę doręczenia pisma, od której rozpoczął termin do wniesienia skargi.
Konkludując rozpoznawana skarga został wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tego powodu podlega ona odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.