Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. referendarz sądowy zwolnił D. J. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego H. T. Pełnomocnik udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi B.K.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 543/10 oddalił skargę D. J. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. adwokat B. K. działająca z substytucji r.pr. H. T. (pełnomocnictwo substytucyjne karta nr 48) poinformowała Sąd o sporządzeniu i przesłaniu skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie, pełnomocnik substytucyjny wniosła o przyznanie na rzecz pełnomocnika z urzędu r.pr. H. T. kosztów pomocy prawnej udzielonej w sprawie. Pełnomocnik substytucyjny adwokat B. K. oświadczyła, że koszty nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Powołany wyżej art. 250 P.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony radca prawny. Przez wyznaczonego radcę prawnego rozumieć należy radcę prawnego wskazanego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych. W przedmiotowej sprawie ROIRP w W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wyznaczyła r.pr. H. T. W świetle powołanego przepisu przyznanie – wyznaczonemu radcy prawnemu – kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego radcy prawnego i po złożeniu przez niego oświadczenia, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie bowiem z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy ubiega się on o wynagrodzenie na swoją rzecz, czy też na rzecz radcy prawnego wyznaczonego przez ROIRP. Do udzielenia pomocy prawnej z urzędu wyznaczony został r.pr. H. T.i to temu radcy prawnemu, a nie substytutowi przysługuje prawo zwrócenia się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10; orzeczenia.nsa.gov. pl). Poprzez udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie dokonuje się zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.