Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 października 2009 r. (data stempla pocztowego) M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem mianowanym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1943/09 uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] września 2009 r. nr [...] oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Pismem z dnia 30 czerwca 2010 r. Prezes Najwyższej Izby Kontroli wniósł skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku WSA w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. M. M. cofnął wyżej wymienioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd.
Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.