Uzasadnienie
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – dalej: K.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia M. C. z [...] grudnia 2014 r. na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. w przedmiocie niewykonania wyroku WSA w Gliwicach z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 1561/13, postanowienia z [...] lutego 2015 r. nr [...] uznał zażalenie za niezasadne. W treści przedmiotowego postanowienia Komendant wskazał, że jest ono ostateczne.
Pismem z 28 lutego 2015 r. M. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, wnosząc o jego uchylenie w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie (na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 K.p.a. nie służy ani zażalenie, ani skarga do sądu administracyjnego), ewentualnie o oddalenie skargi (w przypadku potraktowania przedmiotowej skargi jako skargi na bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Wyjaśnić należy, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje złożenia zażalenia na każde postanowienie. Według K.p.a. zażalenie przysługuje tylko na postanowienia wskazane w ustawie (art. 141 § 1 K.p.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], wydane na podstawie art. 37 § 2 K.p.a., o uznaniu za niezasadne zażalenia ww. na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. w przedmiocie niewykonania wyroku WSA w Gliwicach z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 1561/13.
Wyjaśnić należy, iż postanowienie o uznaniu zażalenia za nieuzasadnione, wydane na podstawie art. 37 K.p.a., jest postanowieniem zaliczanym do grupy wydanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje na nie zażalenie. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność można ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 K.p.a.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 K.p.a. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Tym samym wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje w szczególności, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.