Uzasadnienie
Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej działając na podstawie art. 17 §1 pkt 6 Kodeksu Postępowania Karnego w związku z art. 119 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, po rozpatrzeniu odwołania obwinionej H. S., orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2012 r. uchyliła orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim PSP w G. z dnia [...] września 2009 r. oraz umorzyła postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu orzeczenia Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym PSP wskazała, co następuje:
[...] Komendant Wojewódzki PSP w G. na podstawie art. 118 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia 11 grudnia 2008 r. wymierzył funkcjonariuszce PSP – H. S. karę upomnienia na piśmie. Zainteresowana odwołała się do Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim PSP w G., która orzeczeniem z dnia [...] września 2009 r. utrzymała karę upomnienia w mocy. Komisja ta stwierdziła, iż jej orzeczenie jest ostateczne i pouczyła obwinioną o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Obwiniona taką skargę złożyła i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 507/09 odrzucił skargę pouczając skarżącą, iż powinna wnieść odwołanie od orzeczenia Komisji I instancji do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym PSP w W. Obwiniona zastosowała się do powyższego pouczenia, lecz Przewodnicząca Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym PSP zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmówiła przyjęcia odwołania, wskazując na właściwość w tej sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
H. S. na to zarządzenie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2011 r. uchylił zaskarżone zarządzenie, nakazując Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym PSP rozpatrzenie odwołania.
Orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym PSP uznała iż, zarzut niepowiadomienia przez H. S. przełożonego o trwającym zwolnieniu lekarskim i okresie trwania tego zwolnienia został ewidentnie wykazany w postępowaniu przed Komisją I instancji, zaś argumenty podniesione w odwołaniu nie mają żadnego wpływu na treść tego orzeczenia i dlatego nie mogą być uwzględnione. Jednakże Komisja ta stwierdziła, iż z uwagi na treść art. 119 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej sprawa uległa przedawnieniu, bowiem dnia 18 listopada 2010 r. upłynęły już dwa lata od czasu popełnienia przez obwinioną zarzucanego jej czynu. Stąd też na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 Kodeksu Postępowania Karnego postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.
H. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie z dnia [...] stycznia 2012 r. wydane przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym PSP.
Skarżąca wskazywała, iż zaskarżone orzeczenie narusza: art. 17 § 1 pkt 6 Kpk w związku z art. 124n ustawy o PSP, poprzez błędna wykładnię art. 17 § 1 pkt 6 Kpk umożliwiającą uznanie winy obwinionej; art. 5 oraz art. 17 § 1 pkt 1 i 2 Kpk w związku z art. 124n ustawy o PSP poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy stan faktyczny i okoliczności sprawy uzasadniały uniewinnienie obwinionej.
W konkluzji skargi żądała przede wszystkim zmiany zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie jej od stawianych zarzutów oraz usunięcie z uzasadnienia orzeczenia fragmentu przypisującego zasadność rozstrzygnięciu Komisji Dyscyplinarnej I instancji, zaś w dalszej kolejności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi.
W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym PSP wniosła o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny sprawując tę kontrolę, rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest uzasadniona w części, w której wskazuje na naruszenie zastosowanego przez organ art. 17 § 1 pkt 6 Kpk, w związku z art. 119 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w kontekście przypisania obwinionej winy i jednoczesnego umorzenia postępowania dyscyplinarnego z uwagi na przedawnienie.
Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym PSP trafnie zastosowała wobec obwinionej H. S. art. 17 § 1 pkt 6 Kpk, w związku z art. 119 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej.
Przedawnienie zarzucanego obwinionej czynu dyscyplinarnego jest tu oczywiste i nie podlega żadnej dyskusji, zaś organ miał wprost obowiązek zastosować niniejszą instytucję prawa.
Jednakże zastosowanie instytucji przedawnienia wyłącza możliwość przypisania obwinionej winy. Dlatego w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia organ nie miał prawa formułować jakichkolwiek ocen, co do prawidłowości rozstrzygnięcia Komisji Dyscyplinarnej I instancji w zakresie przypisania obwinionej zarzucanego jej czynu dyscyplinarnego. Działanie takie należy uznać za niedopuszczalne. Uchybienie to trafnie zostało podniesione w skardze i już z tej przyczyny – rażącej rozbieżności konkluzji orzeczenia z istotną częścią jego uzasadnienia, zaskarżone orzeczenie należało, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylić.
Instytucja przedawnienia, określona w art. 119 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej czyni nie tylko niemożliwym jakiekolwiek orzekanie o popełnieniu czy też niepopełnieniu przez obwinioną zarzucanego jej czynu dyscyplinarnego, ale także uniemożliwia prowadzenie jakiegokolwiek postępowania w tym przedmiocie. Jest to negatywna przesłanka uniemożliwiająca procedowanie w danej sprawie. Zważyć tu należy, iż przepisy Kodeksu Postępowania Karnego do postępowania dyscyplinarnego w Państwowej Straży Pożarnej stosuje się odpowiednio.
W obecnym stanie prawnym, na skutek uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2011 r., podjętej w składzie 7 sędziów, sygn. akt I OSP 4/10 (publikowanej w LEX za nr 38/2012) istnieje jasność, iż od decyzji podjętej (w trybie art. 118 ust. 1 ustawy o PSP) przez przełożonego funkcjonariusza PSP można złożyć odwołanie do Komisji Dyscyplinarnej PSP I instancji, zaś od jej orzeczenia odwołać się do Komisji Dyscyplinarnej PSP II instancji (tu w niniejszej sprawie Odwoławcza Komisja Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym PSP), od którego to orzeczenia, kończącego tryb postępowania administracyjnego, przysługuje skarga do właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W niniejszej sprawie prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2010 r. wyraźnie wskazywał na taki właśnie sposób rozstrzygania sprawy dyscyplinarnej. Organy Dyscyplinarne PSP, wbrew art. 170 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie respektowały tego orzeczenia. Powyższe wadliwe stosowanie prawa spowodowało nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu dyscyplinarnym, zaś prawidłowy tok tego postępowania musiał zostać ponownie wyznaczony, tym razem wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2011 r.
Zaskarżone orzeczenie z dnia [...] stycznia 2012 r. wydane przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym PSP zawiera jeszcze jedną istotną wadę. Otóż prawidłowo uchylając, z uwagi na oczywiste przedawnienie przewinienia dyscyplinarnego, orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim PSP w G. z dnia [...] września 2009 r. organ ten pozostawił w obrocie prawnym decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w G. z dnia [...] grudnia 2008 r. wymierzającą funkcjonariuszce PSP – H. S. karę upomnienia na piśmie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie brak ustosunkowania się do tej decyzji, przy oczywistości przedawnienia zarzucanego obwinionej przewinienia dyscyplinarnego, stanowi istotne naruszenie prawa. W zaskarżonym orzeczeniu Odwoławcza Komisja Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym PSP powinna także konsekwentnie z prawidłowo zastosowaną konstrukcją przedawnienia uchylić także i tę decyzję.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, iż nie wychodząc poza granice niniejszej sprawy, uchybienie to można jedynie naprawić uchylając, na zasadzie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) w związku z wyżej wskazanym przepisem ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wszystkie podjęte w niniejszej sprawie orzeczenia dyscyplinarne obu instancji wraz ze wspomnianą decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w G. z dnia [...] grudnia 2008 r.
W zakresie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł zgodnie z art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.