Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. L. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku. Decyzja ta wydana została po rozpoznaniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] października 2005 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja nie zawiera podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 52 § 1 tej ustawy, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 53 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego.
Niezbędne składniki decyzji administracyjnej określone zostały przez ustawodawcę w art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej również kpa. Zgodnie z tym przepisem, decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.
Zaskarżona do Sądu decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] nie zawiera jednego z istotnych elementów decyzji, tj. podpisu osoby upoważnionej do jej wydania. W miejscu przeznaczonym na złożenie podpisu przez osobę upoważnioną znajduje się jedynie zapis: "z upoważnienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Dyrektor Departamentu Świadczeń Emerytalno-Rentowych mgr W. G.". Nie została ona natomiast opatrzona własnoręcznym podpisem wymienionej osoby.
Wskazania w tym miejscu wymaga, że w art. 107 § 1 kpa ustawodawca mówi o podpisie własnoręcznym (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1089/98, nie publ.). Do momentu podpisania decyzji przez osobę reprezentującą organ administracji publicznej - akt ten jest jedynie projektem decyzji i nie wchodzi do obrotu prawnego. Stronom doręcza się bowiem, zgodnie z art. 109 kpa, decyzję. Doręczana w trybie powołanego przepisu decyzja powinna odpowiadać wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżącej doręczony został natomiast projekt decyzji.
Z tego też względu skarga jest niedopuszczalna. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych obowiązany będzie doręczyć skarżącej decyzję spełniającą wszystkie wymogi art. 107 kpa i dopiero od dnia doręczenia tej decyzji będzie się liczył termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.