Uzasadnienie
R. S. wnioskiem z dnia 23 marca 2009 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z rodzicami, a kwota osiągana w tym gospodarstwie wynosi łącznie 3.442 zł brutto. Z kolei źródłem tego dochodu jest kwota świadczenia emerytalnego matki (wg oświadczenia 2.438 zł) oraz kwota świadczenia emerytalnego ojca (wg oświadczenia 1004 zł brutto).
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana Sądowi z urzędu, bowiem była ona przedmiotem oceny w ramach wniosku z dnia 15 listopada 2007 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożonego przez wnioskodawcę do sprawy o sygn. II SA/Wa 1727/07 (w tej sprawie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. przyznano R. S. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu).
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
To z kolei oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 23 marca 2009 r. Sąd może oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż sytuacja materialna i rodzinna skarżącego ustalona w sprawie II SA/Wa 1727/07 nie uległa zasadniczej zmianie, a tym samym skarżący w dalszym ciągu jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nadal pozostaje na utrzymaniu, będących w podeszłym wieku i wymagających stałej opieki, rodziców, którzy znaczącą część swoich dochodów przeznaczają na pokrycie kosztów leczenia.
W konsekwencji R.S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.